Rock staje się coraz ostrzejszy i prostszy. Zapoczątkowana w końcu poprzedniej dekady ewolucja przybiera na sile. "Wielka trójka" metalu, Metallica, Slayer i Anthrax, wprowadzają muzykę metalową na szczyt i przeciwstawiają się komercjalizacji rocka, proponowanej przez niektóre poprockowe zespoły. Jakby obok rozwija się wiele innych gatunków rocka, w tym rock gotycki. W muzyce rockowej widać także pierwsze próby łączenia rocka z bardziej lub mniej pokrewnymi gatunkami muzycznymi.


Atrocity Exhibition
Isolation
Passover
Colony
A Means To An End
Heart & Soul
Twenty Four Hours
The Eternal
Decades
Grupa Joy Division wypłynęła na fali punk rocka, ale nie ma wiele wspólnego z tym gatunkiem muzyki. W tym samym okresie pojawiło się kilka zespołów z brutalnością i okrucieństwem piętnujących wady współczesnego świata. Z płyty "Closer" emanuje atmosfera przygnębienia i wyalienowania, skrajnej rozpaczy. Muzyka ostra, bardzo ponura i lodowata jest najlepszym podkładem do zadumy nad sensem życia. A wszystko śpiewa człowiek, który niedługo po tym popełni samobójstwo. Może dlatego zarówno zespół, jak i ta płyta, stały się obiektami kultowymi. Może dlatego płyta zespołu Joy Division jest tak bardzo sugestywna ...
Hells Bells
Shoot To Thrill
What Do You Do For Money Honey
Given The Dog A Bone
Let Me Put My Love Into You
Back In Black
You Shook Me All Night Long
Have A Drink On Me
Shake A Leg
Rock And Roll Ain't Noise Pollution
Śmierć Bona Scotta mogła przerwać karierę zespołu AC/DC. Przecież jego głos, tak różny od hardrockowych i heavymetalowych standardów, był znakiem rozpoznawczym tego zespołu. Pojawienie się w zespole typowego rockowego "krzykacza" zaowocowało zmianą stylu grupy. Z bluesrockowego zespołu AC/DC stało się grupą metalową. Na pierwszej po metamorfozie płycie nadal słychać pełną energii grę instrumentalistów, pojawia się nowy styl wokalny. I właśnie instrumentaliści sprawiają, że nadal jest to ten sam bluesrockowy zespół. AC/DC nagrało płytę, która dzięki swojej prostocie połączonej z wielkim nakładem energii jest rockowym cudem.
One Hunderd Years
A Short Term Effect
The Hanging Garden
Siamese Twins
The Figurehead
A Strange Day
Cold
Pornography
Obok Joy Division, The Cure współtworzą muzykę będącą głosem straconego pokolenia przełomu lat 70-tych i 80-tych. Na płycie "Pornography" znaleźć można komentarz świata przepełniony brutalnością, okrucieństwem i cynizmem. Jest to rozpisana na różne głosy wizja świata zdegradowanego, pogrążonego w totalnym szaleństwie, balansującego na krawędzi apokaliptycznej zagłady. W muzyce, wywodzącej się chwilami z psychodelii końca lat 60-tych, trochę z punku, słychać niesamowitą intensywność i nasycenie dźwiękami. Przez album przemawia melancholia i smutek po czymś utraconym. Brak na płycie fragmentów optymistycznie nastrajających, są raczej momenty skłaniające do refleksji i zadumy.
Is This Love
No Woman No Cry
Could You Be Loved
Three Little Birds
Buffalo Soldiers
Get Up Stand Up
Stir It Up
One Love/People Get Ready
I Shot The Sheriff
Waiting In Vain
Redemption Song
Satisfy My Soul
Exodus
Jamming
Bob Marley nie tworzył muzyki rockowej. Nawet nie zbliża się do rockowej stylistyki. Jest on królem pochodzącej z Jamajki muzyki reggae. Muzyki radosnej, pogodnej i pozytywnie nastrajającej. Oparta na karaibskich rytmach muzyka jest bardzo naturalna i szczera. Wprowadza słuchacza w pewien trans. Płyta pod wielce znaczącym tytułem "Legend" zawiera największe przeboje nagrane przez Boba Marleya z zespołem The Wailers. Ukazuje ona prawdziwe oblicze muzyki reggae. To dzięki Marleyowi poznał ją cały świat. Muzyka rodem z Jamajki wywiera wielki wpływ na współczesną muzykę, stała się częścią wielkeigo muzycznego biznesu. Do fascynacji tą muzyką przyznaje się wielu wykonawców rockowych, od Erica Claptona poczynając.
So Far Away
Money For Nothing
Walk Of Life
Your Latest Trick
Why Worry
Ride Across The River
The Man's Too Strong
One World
Brothers In Arms
Dire Straits tworzy muzykę silnie osadzoną w rock'n'rollu lat 50-tych i 60-tych. Już od pierwszych płyt tworzy muzykę niezwykle nastrojową i nasyconą instrumentalnie, która wciąga kolejne pokolenia słuchaczy. Nastrojowość i wyciszenie to głównie zasługa Marka Knopflera, który jest twórcą większości repretuaru zespołu. Album "Brothers In Arms" jest wypadkową stworzonego przez zespół stylu grania i otwarcia się na szeroką publiczność. Zawarte na niej utwory zapadają głęboko w pamięć. Knopfler, siła przewodnia zespołu, bardzo oszczędnie gra na gitarze i śpiewa. W to co robi wkłada przede wszystkim serce. Dzięki temu z rzeczy prostych potrafi zrobić rzeczy nadzwyczajne.
Battery
Master Of Puppets
The Thing That Should Not Be
Welcome Home (Sanitarium)
Disposable Heroes
Leper Messiah
Orion
Damage, Inc.
Rok 1986 przyniósł dwie płyty, które ukształtowały muzykę metalową - "Reign In Blood" Slayera oraz "Master Of Puppets" zespołu Metallica. Metallica zaproponowała muzykę ciężką, mocną, ale także urozmaiconą i rozbudowaną. Nie jest to już szybkie i dzikie granie. Zespół w odpowiednich momentach potrafi zwolnić, złagodnieć, dać słuchaczowi chwilę wytchnienia. Największym atutem zespołu jest operowanie nastrojem, bez tego ponad pięciominutowe utwory stałyby się nudne. Metallica na tym albumie dopracowała swój styl, w którym każdy instrument ma swoje zadanie, spełnia pewną rolę w budowaniu utworu, nie jest zepchnięty do drugoplanowej roli.
Angel Of Death
Piece By Piece
Necrophobic
Altar Of Sacrifice
Jesus Saves
Criminally Insane
Reborn
Epidemic
Postmortem
Raining Blood
Płyta Slayera "Reign In Blood" była całkowitym przeciwieństwem propozycji "Master Of Puppets" zespołu Metallica. Obydwie płyty ukazały się w tym samym roku i obie miały bardzo duży wpływ na rozwój thrash metalu. Slayer przedstawił bardzo ciężką i szybką muzykę. Ledwie 28 minut zajęło zespołowi zagranie dziesięciu utworów. A wszystko w ultraciężkich i totalnych brzmieniach. Każdy z instrumentalistów pokazał, co znaczy grać szybko, a jednocześnie bardzo pomysłowo i nie monotonnie. Brak jest w tym zaskakujących momentów, ale nie o to w muzyce zespołu chodzi. Po prostu szybko do przodu.
Rhymin & Stealin
The New Style
She's Crafty
Posse In Effect
Slow Ride
Girls
Fight For Your Right
No Sleep Till Brooklyn
Paul Revere
Hold It Now, Hit It
Brass Monkey
Slow And Low
Time To Get Ill
Beastie Boys odmiennie podchadzą do rapu, głównego gatunku muzyki, jaki wykonują. Bowiem już ich debiutancki album "Licensed To Ill" nie jest typową płytą raperską. Jest to także płyta punkowa, z brudną, rytmiczną muzyką bliższą klasykom punkrocka niż czarnoskórym rapperom. Tylko zamiast śpiewania mamy tutaj rapowanie. Rapowanie ostre, szybkie, działające na szare komórki, słowem na najwyższym poziomie. A wszystko to zmiksowane jest w najlepszym amerykańskim stylu hip hopowym. Wychodzi z tego przebojowa mieszanka. Wypracowany przez zespół sposób łączenia rapu, hip hopu i punkrocka do tej pory stanowi niepowtarzalny i bardzo aktualny styl muzyczny.
Welcome To The Jungle
It's So Easy
Nightrain
Out Ta Get Me
Mr. Brownstone
Paradise City
My Michelle
Think About You
Sweet Child O'Mine
You're Crazy
Anything Goes
Rocket Queen
Takiego debiutu dawno nie było. Pojawienie się albumu "Appetite For Destruction" zespołu Guns N'Roses pokazało prawdziwą naturę rock'n'rolla. Rock'n'rolla lat 70-tych, gdyż z tego bezpośrednio wywodzi się muzyka proponowana przez zespół, muzyka pełna energii, swobodna i nieskrępowana, naturalna, niemalże improwizowana. Może nie jest to muzyka oryginalna, ponieważ grupa wiele czerpie z dokonań Led Zeppelin czy Deep Purple, ale świeżo i oryginalnie podana. Emanuje z niej radość grania i radość życia. I to jest najważniejsze na tej płycie. Także późniejsze dokonania grupy zasługują na uwagę ze względu na proponowaną muzykę, jednak nie dorównują debiutowi pod względem podejścia do granej muzyki.
Where The Streets Have No Name
I Still Haven't Found What I'm Looking For
With Or Without You
Bullet The Blue Sky
Running To Stand Still
Red Hill Mining Town
In God's Country
Trip Through Your Wires
One Tree Hill
Exit
Mothers Of The Disappeared
Rock zawsze starał się angażować w działalność społeczną. W ten nurt rocka od początku swojej działalności angażował się także zespół U2, którego teksty przesiąknięte były komentarzami do obecnej sytuacji polityczno-społecznej. Najlepszym podkładem dla tego typu twórczości była muzyka prosta i oszczędna. Zespół korzystając z najprostszych środków artystycznych tworzył muzykę wyrafinowaną, o wysmakowanych i kunsztownych aranżacjach, nawiązującą równocześnie do takich gatunków, jak gospel, folk, country czy blues. Najwspanialszym dziełem czwórki Irlandczyków jest niewątpliwie płyta "The Joshua Tree", jedna z najwspanialszych płyt rockowych.
Anywhere Out Of The World
Windfall
In The Wake Of Adversity
Xavier
Dawn Of The Iconoclast
Cantara
Summoning Of The Muse
Persephone (The Gathering Of Flowers)
Zespół Dead Can Dance przeniósł rock na inny poziom twórczy. Dla grupy rock stał się odskocznią do poszukiwań, poszukiwań w muzyce klasycznej, ludowej, dawnej. Z tych penetracji powstał niesamowity album "Within The Realm Of A Dying Sun". Niesamowity z kilku powodów. Po pierwsze ze względu na ogromne bogactwo wpływów i kulturalnych odniesień. Po drugie ze względu na mistyczny klimat muzyki, chwilami ocierający się o podniosły charakter religijnych obrzędów. Po trzecie ze względu na śpiew, wyrażający niepokój i oczekiwanie, zwiastujący nadejście czegoś ważnego. Właśnie te czynniki sprawiają, że jest to najlepsze dokonanie grupy, jak i całego nurtu rocka gotyckiego.
From Out Of Nowhere
Epic
Falling To Pieces
Surprise! You're Dead
Zombie Eaters
The Real Thing
Underwater Love
The Morning After
Woodpecker From Mars
War Pigs
Edge Of The World
W drugiej połowie lat 80-tych zespoły rockowe zaczęły szukać nowych dróg tworzenia oryginalnej muzyki. Pojawiło się kilka obiecujących zespołów próbujących łączyć z rockiem różne gatunki muzyczne. Na płycie "The Real Thing" zespół Faith No More wymieszał w jednym kotle wszystkie możliwe style muzyki rockowej, a czasami sięgnął po gatunki spoza rocka. Są wśród nich klasyczny hardrock, thrash metal, rap, funk, artrock, pop czy nawet muzyka ludowa. Z takiej mieszanki powstał bardzo interesujący album, składający się z licznych kontrastów. Nad tymi kontrastami potrafili zapanować sami muzycy, pokazując swój kunszt kompozytorski i wykonawczy. Mimo wielu różnych odwołań, sam album brzmi surowo i bardzo dynamicznie.
Plainsong
Pictures Of You
Closedown
Lovesong
Last Dance
Lullaby
Fascination Street
Prayers For Rain
The Same Deep Water As You
Disintegration
Homesick
Untitled
Na płycie "Disintegration" Robert Smith, główna postać zespołu The Cure, chciał rozliczyć się ze swoją przeszłością. Powstała płyta będąca ilustracją ewolucji, jaką przeszła grupa. Dlatego dla wielu płyta jest tylko kopią poprzednich dokonań zespołu z okresu "Pornography", że sama nie wnosi nic nowego do stylu grupy. Grupa jakby się zatrzymała w czasie, próbuje odnaleźć nową drogę, gdyż obecnie obraną nie można dalej zajść. Dlatego przez album przemawia melancholia, na przemian smutek i radość. Oddaje ona w pełni nastrój i atmosferę, jaką The Cure starała się wytworzyć poprzez swoje dzieła. Chwilami wydaje się, że jest to także hołd złożony rockowi psychodelicznemu i punk rockowi, gatunkom, do których w swej twórczości nawiązuje zespół.